Kościół zbudowano w l. 1412–1426 dla zakonu brygidek jako wotum dziękczynne króla Władysława Jagiełły za zwycięstwo pod Grunwaldem, przepowiedziane przez św. Brygidę.

W 1. poł. XVII wieku prezbiterium przesklepiono kolebką z lunetami i pokryto sztukateriami w typie renesansu lubelskiego w formie żeber i medalionów z motywami figuralnymi i roślinnymi. Dekorację sztukateryjną wykonano także w południowym skrzydle klasztoru. Neogotyckie ołtarze i ambona pochodzą z początku XX wieku. Uwagę zwracają stalle z XVII-wiecznymi obrazami przedstawiającymi sceny z życia św. Brygidy.

Renowacja kościoła w l. 2009–2012 umożliwiła wyeksponowanie, w przeszklonej posadzce, pozostałości kaplicy, która istniała w tym miejscu przed wybudowaniem obecnej świątyni. Zwiedzającym udostępniono krypty oraz wieżę kościelną. Na strychu kościoła znajdują się XV-wieczne gotyckie polichromie.